Cases 2pS in de praktijk Enkele voorbeelden van opdrachten waaraan partners van 2pS werken of hebben gewerkt.
Herontwikkeling van een winkelcentrum: combinatie van samenwerking, creativiteit en uithoudingsvermogen Een nieuw bestemmingsplan zou de impuls moeten geven aan het particulier initiatief om een veertig jaar oud stadscentrum een sprong naar de toekomst te laten maken. Géén enkele gevestigde detaillist kwam in beweging. Ze zaten letterlijk en figuurlijk vast aan hun buren, aan de bewoners boven hun zaak. En wat zou zo’n risicovolle vernieuwingsinvestering aan meer omzet op gaan leveren? Vijf jaar van onderzoek, vele scenario’s, plannen maken, winkeliers, bewoners en omgeving erbij betrekken en het vinden van samenwerkingsmogelijkheden met de gemeente waren ervoor nodig om tot een gedragen en haalbare oplossing te komen. Uitplaatsing van winkeliers en bewoners was op het laatst nog heel kritisch. Medio 2005 gaat de eerste paal de grond in voor 1.800 m2 moderne winkelvloer, 47 bovengelegen appartementen en een ondergrondse parkeergarage. In het hart van het winkelcentrum. Andere ondernemers willen nu niet meer achterblijven en ontwikkelen nu ook revitaliseringsprojecten. Als de eerste vernieuwing over de brug is…… Bijeenbrengen van partijen voor een glasvezelinfrastructuur Een Nederlandse gemeente wilde om een aantal maatschappelijke redenen een impuls geven aan de aanleg van een glasvezelinfrastructuur. Met zo’n infrastructuur is het mogelijk zogenaamde breedbandige toepassingen, zoals video, tot in woningen te brengen.Omdat de traditionele telecommunicatieaanbieders al over een infrastructuur beschikten, waren zij niet geïnteresseerd in grootschalige nieuwe investeringen. 2pS ging na welke partijen, behalve de gemeente, potentieel interesse hadden in de aanleg van dergelijke infrastructuur. Vastgoedexploitanten bleken nieuwe diensten aan hun huurders te willen aanbieden met de glasvezelinfrastructuur. Publieke en private partners kunnen nu gezamenlijk een onderneming starten die aan hun beider belangen recht doet. Op zoek naar de beste passende vorm van samenwerking Voor de bovenbouw van een nieuwe goederenspoorlijn bereidde de publieke opdrachtgever een Design, Build en Maintain aanbesteding onder private partijen voor. De onderhoudstermijn zou 25 jaar bedragen. Na uitgebreide afweging van allerlei aspecten en risico’s werd op het allerlaatste moment van de DBM aanbesteding afgezien en gekozen voor het aanbesteden in een Design & Construct-vorm. Door verder veranderende randvoorwaarden werd ook deze vorm verlaten en gekozen voor het aanbesteden van aparte gedeelten in meerdere conventionele contractvormen. Dit is een treffend voorbeeld hoe door het voortdurend actualiseren van haar belangenafweging een publieke opdrachtgever tot een andere keuze komt dan een eerder voor de hand liggende privaat publieke samenwerking. Leerschool offshore In de 90’er jaren schakelde de Noordzee offshore industrie op het Engelse continentale plat over op het steeds meer uitbesteden van taken en functies in meerjarige Maintenance and Operations contracten. Door alle grote opdrachtgevers in de olie- en gasindustrie werden vele miljoenen dollars gedurende een 10tal jaren uitgetrokken om de eigen staf en geselecteerde opdrachtnemers te leren omgaan met het uitbesteden dan wel aannemen van steeds meer operationele en beheertaken. Voor offshore installaties met vaak vele honderden miljoenen dollars aan nieuwwaarde en met producties tot waarden van enkele miljoenen UK ponden per dag is dat een grote verantwoordelijkheid. Onder druk van de concurrentie maar steeds meer door het succes van deze formule zijn inmiddels tientallen meerjarige alliantiecontracten gesloten met contractwaarden van soms tientallen miljoenen ponden per jaar. Door het inbouwen van prestatie afhankelijke beloningen worden partijen voortdurend aangemoedigd om verbetervoorstellen te ontwikkelen. De creativiteit van alle partijen wordt daardoor steeds positief geprikkeld. De offshore industrie biedt een rijke leerschool voor publiek private samenwerkingen in Nederland. Een jaren 80 initiatief voor het meerjarig onderhoud van een provincieweg Eind jaren 80 ontmoette een heel volledig privaat voorstel van een ervaren wegenbouwer voor het meerjarig onderhouden van een weggedeelte aanvankelijk veel sympathie. Het betrof een weg die door het Rijk aan een provincie werd overgedragen, Dat toen unieke voorstel voorzag in het leveren van een overeengekomen basiskwaliteit tegen een vaste prijs voor “zwart” (asfalt), “grijs” (kunstwerken) en “groen” (bermen e.d.). Criteria hoe dat gedurende 7 jaar te onderhouden en eventueel te vernieuwen waren allemaal gedefinieerd. Van het aanbod werd op het laatst geen gebruik gemaakt. Deze publiek private samenwerking (die toen niet zo genoemd werd) bleek zijn tijd ver vooruit en een brug te ver: bestuurlijk te anders en een doorn in het oog van de concurrentie. Het heeft ongeveer 10 jaar geduurd voordat de eerste daarop lijkende, deels als leerschool bedoelde, pps-contracten werden gesloten.
|